Mια νέ
Mια νέα ακαδημαϊκή χρονιά μόλις ξεκινάει και εδώ στο IST, είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε τους νέους μας φοιτητές. Στο open day μας την προηγούμενη Τετάρτη, γονείς και υποψήφιοι φοιτητές παρακολούθησαν τις παρουσιάσεις των προγραμμάτων μας, ενημερώθηκαν για το...
Mια νέα ακαδημαϊκή χρονιά μόλις ξ

Εσύ πόσο ψηλά μπορείς να φτάσεις;

Mια νέα ακαδημαϊκή χρονιά μόλις ξεκινάει και εδώ στο IST, είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε τους νέους μας φοιτητές. Στο open day μας την προηγούμενη Τετάρτη, γονείς και υποψήφιοι φοιτητές παρακολούθησαν τις παρουσιάσεις των προγραμμάτων μας, ενημερώθηκαν για το γεγονός ότι, ανεξάρτητα από την ειδικότητα που επιλέγεις, μαθαίνεις να σκέφτεσαι και να λειτουργείς επιχειρηματικά, γνώρισαν τους ανθρώπους του IST και περιηγήθηκαν στις εγκαταστάσεις του που σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι όντως σε αγγλικό πανεπιστήμιο.

Έτσι η ερώτηση στην πραγματικότητα θα έπρεπε να είναι ´Πόσο ψηλά ΘΕΛΕΙΣ να φτάσεις;´ γιατί με την επιλογή των σπουδών προκαθορίζεις το μέλλον σου, χτίζεις τη βάση της σταδιοδρομίας σου, θωρακίζεις τον ενήλικο εαυτό σου. Με τη συνεργασία του IST με διακεκριμένα πανεπιστήμια όπως το LSE αλλά και το London South Bank University, το Πανεπιστήμιο της Lyon, το Πανεπιστήμιο του Hertfordshire δεν χρειάζεται να φύγεις από την Ελλάδα για να κάνεις σπουδές διεθνούς κύρους. Είναι λογικό ένα πρόγραμμα όπως π.χ. του LSE να σου δίνει άλλες προοπτικές!

Είναι επίσης σημαντικό ότι το κόστος των σπουδών αυτών είναι σχετικά προσιτό συγκριτικά με το αντίστοιχο κόστος των σπουδών στο εξωτερικό. Στο IST οι σπουδές στοιχίζουν όχι παραπάνω από 23.000 ευρώ στο σύνολό τους, ενώ το κόστος σπουδών στην Αγγλία ανέρχεται στα 75.000 ευρώ. Ακόμα και σε ένα περιφερειακό πανεπιστήμιο, το κόστος θα έφτανε τις 50.000 ευρώ με τα έξοδα διαβίωσης. Οι διαφορές είναι τεράστιες!

Γιατί όμως, ακόμα και σήμερα στην Ελλάδα εν μέσω οικονομικής κρίσης, χιλιάδες φοιτητές φεύγουν στο εξωτερικό; Θεωρώ ότι ο κρατικός προστατευτισμός της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης δημιούργησε αυτή την έντονη τάση φυγής. Από τη μία, ο μονόδρομος των πανελληνίων, η σχεδόν τυχαία επιλογή προγράμματος σπουδών με την συμπλήρωση του μηχανογραφικού, η εισαγωγή σε μη λειτουργικά πανεπιστήμια όπου ο φοιτητής αγνοείται σαν τον τελευταίο τροχό της αμάξης.

Από την άλλη, η εναλλακτική της ιδιωτικής πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, στην ουσία μέχρι σήμερα δεν υπήρχε ισότιμα, αφού η διαδικασία αναγνώρισης των πτυχίων αυτών από το ελληνικό δημόσιο ήταν χρονοβόρα και δυσλειτουργική. Ευτυχώς όμως ο δρόμος έχει πλέον ανοίξει και οι αναγνωρίσεις είναι πια γεγονός! Σε εκατοντάδες περιπτώσεις αποφοίτων έχει χορηγηθεί η επαγγελματική ισοδυναμία των αντίστοιχων δημόσιων πανεπιστημίων πχ. πτυχίο του University of Hertfordshire με το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το νομικό πλαίσιο πλέον είναι σαφές. Με την επιμονή και υπομονή των αποφοίτων μας και με λίγη πίεση, βέβαια, από την τρόικα καταφέραμε επιτέλους το αυτονόητο. Η Ελληνική πολιτεία ξεπέρασε τις αγκυλώσεις χρόνων. Όχι τίποτα άλλο, αλλά η Ελλάδα μπορεί να γίνει εκπαιδευτικό, πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο και να προσελκύει ξένους φοιτητές από όλο τον κόσμο. Η εκπαίδευση, όπως φέτος ο τουρισμός, θα μπορούσε να είναι το επόμενο success story της κυβέρνησης με τεράστιο όφελος για την εθνική οικονομία!